02-01 คำสั่งเบื้องต้นของ BASIC ---INPUT

01-04 การแสดงผลด้วยคำสั่ง PRINT

จากโปรแกรมที่นำเสนอก่อนหน้านี้ คือ

40 PRINT A, B, C

ที่บรรทัด 40 เราใช้คำสั่ง PRINT เพื่อแสดงค่าตัวแปร A, B, C โดยมีเครื่องหมายคอมม่า , คั่นระหว่างตัวแปร
นอกจากนี้แล้วเรายังสามารถใช้ คำสั่ง PRINT ในการแสดงตัวอักษรได้อีกด้วย แต่ต้องอยู่ภายในเครื่องหมายคำพูด "" เช่น

10 PRINT "A"
20 PRINT "ABC"
30 PRINT "CATS AND DOGS"
40 END

เมื่อรันโปรแกรมจะให้ผลดังนี้

A
ABC
CARS AND DOGS

บางครั้งสามารถใช้เซมิโคล่อน ; ในการแสดงค่าเช่น

10 PRINT "CATS AND DOGS"
20 PRINT "CATS";"AND";"DOGS"
30 END

ผลลัพธ์ที่ได้จากการรันคือ

CATS AND DOGS
CATSANDDOGS

ซึ่งจะเห็นได้ว่าไม่มีการเว้นช่องว่างเลยระหว่างผลที่แสดง
เครื่องหมายคอมม่า เครื่องหมายคำพูด และเซมิโคล่อนยังสามารถนำมาใช้ร่วมกันได้เพื่อการแสดงผลที่ดียิ่งขึ้น เช่น

10 LET A = 2
20 LET B = 5
30 LET C = A + B
40 PRINT "A = ";A,"B = ";B,"C = ";C
50 END

ผลลัพธ์ที่ได้จากการรันคือ

A = 2 B = 5 C = 7

01-03 ตัวแปร และการคำนวณขั้นพื้นฐาน

การเขียนตัวแปรในภาษา BASIC นั้นมีหลักการดังนี้คือ ตัวอักษรตัวแรกต้องเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น จะเป็นตัวเลขไม่ได้เลย และในโปรแกรม BASIC รุ่นที่เก่ามากๆ ควรระวังเรื่องความยาวของอักษรของตัวแปร เพราะโปรแกรมบางตัว สามารถมองเห็นแค่ 2-3 ตัวอักษรเท่านั้น

การ บวก ลบ คูณ หาร เลขคณิต
บวก +
ลบ -
คูณ * (เครื่องหมายดอกจัน)
หาร /

ในการทำงานของคอมพิวเตอร์นั้นจะเริ่มด้วยเครื่องหมาย * และ / มาก่อน + และ -
เช่น

A*B-C/D

คอมพิวเตอร์จะเข้าใจว่าให้ A คูณ B และ C หาร D ก่อน แล้วจึงนำผลที่ได้มาลบกัน
หากต้องการเขียนโปรแกรมเพื่อป้องกันการเข้าใจผิด สามารถเขียนว่า

(A*B)-(C/D)

ก็จะได้ผลลัพธ์ไม่ต่างกัน

01-02 หมายเลขบรรทัด

จากโปรแกรมก่อนหน้านี้ในบทที่ 01-01 จะเห็นได้ว่ามีเลข 10, 20, 30,... วางไว้ข้างหน้าของทุกบรรทัด เรียกว่าหมายเลขบรรทัด ปกติการเขียนหมายเลขบรรทัดนิยมเขียนเริ่มต้นด้วย 10 และเพิ่มขึิ้นไปทีละ 10 ดังในตัวอย่างที่แสดงให้ดู เหตุผลที่ไม่นิยมเขียนหมายเลขบรรทัดให้ติดต่อกันไป เนื่องจากว่า หากมีการแก้ไขโปรแกรมโดยการแทรกบรรทัดลงไป จะได้ไม่ต้องเปลี่ยนหมายเลขบรรทัดทั้งหมดนั่นเอง

01-01 แนะนำภาษา BASIC ขั้นต้น

ก่อนอื่นขอแนะนำโปรแกรมที่จะมาเขียนภาษา BASIC
บน mac คือ Chipmunk Basic
บน Windows คือ QBasic
ไปเสิรท์หาใน google แล้วโหลดจากในเวบกันเอาเองนะจ๊ะ บอกไปหมดเดี๋ยวจะหาว่าหาแต่ปลามาให้ ไม่ให้เบ็ด
หลังจากโหลดโปรแกรมมาแล้ว เราจะเขียนโปรแกรมของเราตามนี้

10 LET A=2
20 LET B=3
30 LET C=A+B
40 PRINT A, B, C
50 END

จากตัวอย่างโปรแกรมข้างต้น ถึงไม่มีความรู้ทางด้านโปรแกรมเลยก็พอจะนึกออกว่าความหมายของโปรแกรมนี้คือ กำหนดให้ตัวแปร A=2, ตัวแปร B=3 หาค่า C ได้จากผลรวมของ A+B แล้วจึงนำเสนอค่า A, B, C

ตอนเริ่มเขียนโปรแกรมใหม่ๆ ผมคนนึงละงงมาก กับคำสั่งง่ายๆ ที่ว่า A=2 หรือ A=A+1 ว่าเขียนไปได้ยังไง จะบ้าหรือเปล่า จริงๆ แล้วเครื่องหมายเท่ากับในการโปรแกรมภาษาต่างจะหมายถึงแบบนี้มากกว่า

A <= 2 (หมายถึง เก็บเลข 2 ไว้ในกล่องชื่อ A)
หรือ
A <= A+1 (หมายถึง เอาข้อมูลในกล่อง A มาบวกด้วย 1 ได้เท่าไหร่เก็บไว้ในกล่องชื่อ A ตามเดิม)

เพราะฉะนั้นการเขียนว่า A=2 เมื่อเปรียบเทียบกับ 2=A ในการเขียนโปรแกรมจึงไม่เหมือนกัน

ภาษา BASIC

โปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ BASIC ย่อมาจาก Beginner's All-purpose Symbolic Instruction Code เป็นภาษาระดับสูงออกแบบมาเพื่อให้ใช้งานง่าย เหมาะสำหรับผู้เริ่มฝึกหัดโปรแกรม ต้นฉบับ Dartmouth BASIC ได้รับการออกแบบในปี 1964 โดย John George Kemeny และ Thomas Eugene Kurtz ณ Dartmouth College ใน New Hampshire, USA เพื่อนักเรียนที่ไม่ได้เรียนด้านวิทยาศาสตร์สามารถโปรแกรมคอมพิวเตอร์ได้ง่าย ซึ่งในขณะนั้นมีแต่นักวิทยาศาสตร์และนักคณิตศาสตร์เท่านั้นที่ใช้คอมพิวเตอร์เพื่อเขียนซอฟต์แวร์เอง ภาษา BASIC เป็นอย่างกว้างขวางในการใช้คอมพิวเตอร์ในปี 1970 และ 1980

ภาษา BASIC ยังคงเป็นที่นิยม ภาษาระดับสูงที่ได้รับอิทธิพลจาก ภาษา BASIC เช่น Microsoft Visual Basic ที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็น Visual Basic. NET ไปเรียบร้อยแล้ว

ปล. ทุกวันนี้เครื่องคิดเลขของ Casio ยังโปรแกรม ภาษา BASIC ได้อยู่เลย (รุ่นท๊อปๆ นะ ไม่ใช่รุ่นแม่ค้าขายหมู)